انتخاب استاندار

ویرا- اکبر امیدی

زمانی که در سال 1898 میلادی بیش از سیصد نفر از نویسندگان، هنرمندان، و دانشمندان فرانسوی در حمایت از امیل زولا رمان نویس معروف فرانسوی و در محکومیت اتهامات ناروا به «دریفوس» از خود واکنش نشان داده و بیانیه صادر کردند؛ سنگ بنای نوعی از کنش اجتماعی گذاشته شد که در آن بخشی از اقشار جامعه در اموری دخالت می‌کنند و نسبت به آن واکنش نشان می‌دهند که به منافع و مصالح عمومی جامعه بستگی دارد.
مشارکت در فعالیت‌های سیاسی و انتخاب رهبران و نمایندگان سیاسی جامعه، برای بخش قابل توجهی از مردم جهان کماکان در راستای همان دخالت در اموری تفسیر می‌شود که به منافع و مصالح عمومی جامعه بستگی دارد. شاید بر همین اساس بود که حدود 27 درصد از مردم ایران با وجود نارضایتی از وضعیت موجود و برخلاف خواست و نظر حدود 50 درصد تحریم کنندگان انتخابات؛ به پای صندوق‌ها رفته و با رأی به دکتر مسعود پزشکیان در مسیر تامین منافع و مصالح عمومی جامعه قدم برداشتند.
در هر استانی بخش قابل توجهی از روند تأمین منافع و مصالح عمومی به انتخاب استانداران بستگی دارد.
در استان ما اما با گذشت چندین ماه از استقرار دولت، این مهم میسر نشده است. انتخاب استاندار ایلام ظاهراً به فرایند پیچیده یا کلاف سردرگمی تبدیل شده که به صورت طبیعی نه تنها 180 هزار رأی دهنده به دکتر پزشکیان، بلکه حتی اعضای اصلی ستاد انتخاباتی او در استان نیز؛ نقشی در آن نمی‌توانند ایفا کنند. شاید طنز تلخ ماجرا آن باشد کسانی بیشترین نقش در تعیین استاندار را دارند که تمامی مساعی خود را برای شکست دکتر پزشکیان تا قبل از انتخابات امسال به کار بسته بودند و البته هدف این نوشتار این موضوع نیست.
بلکه هدف یادآوری این مهم است آنانکه در راستای منافع و مصالح عمومی جامعه و در تشویق مردم برای رأی به پزشکیان قدم برداشتند اگرچه الان هیچ ابزاری برای مداخله در شرایط فعلی در اختیار ندارند اما ناظرانی دقیق و ریزبین بر این فرایند و تعیین کنندگانی قاطع در مقاطع پیش‌رو خواهند بود.
آنان ماهیت واقعی سهم خواهی‌ها، منفعت طلبی‌ها، تقسیم رانت‌ها، تقسیم معاونت‌های استانداری و مدیریت‌ها در دوره‌های گذشته را فهمیده‌اند و انتظار حقیقی آنها خاتمه دادن به این روندهای ناسالم و بازیهای آشکار است.
بسیار نا امید کننده خواهد بود اگر دستگاه‌های نظارتی نتوانند اعتماد مردم را به سلامت و صحت این فرایند جلب نمایند. فرایندی که معیار اصلی آن باید پیشرفت و بهبود در شاخصه‌های توسعه باشد. امید است این هشدارها توسط مداخله‌گران کنونی مورد توجه جدی قرار گیرد.