انتصاب مدیران زن در ادارات یا استخدام دختران تحصیلکرده ، کدامیک در اولویت هستند ؟

در استان ایلام بیکاری جوانان تحصیل کرده و عدم پیگیری کسب ردیف های استخدامی برای فرزندان ایلام (مشابه آنچه در این روزها در استخدام وزارت نیرو دیده می شود) از جمله معظلات و مشکلات خیل عظیم جوانان بیکار می باشد .

 در اوج این مشکلات مدیران ارشد استان به دنبال تثبیت سهم مشخصی برای انتصاب زنان در پستهای دولتی هستند . کاری که انجام صد در صدی آن هم هیچ منفعتی برای رفع مشکل بیکاری لجام گسیخته دختران تحصیل کرده ی این استان ندارد . اینکه مدیران ارشد استان مدام بر انتصاب زنان در پستهای مدیریتی تاکید می کنند چقدر می تواند در کاهش مشکل بیکاری دختران تحصیل کرده تاثیر داشته باشد ؟ آیا بهتر نیست بجای دمیدن در شیپور اختلاف زن و مرد و تعیین سهمیه مدیریت برای زنان بدنبال کسب یک ردیف استخدامی برای دختران ایلامی باشیم؟ آیا بهتر نیست بجای تهدید مدیران استان برای تخصیص درصدی از مدیریتها به خانم ها از آنان بخواهیم با برنامه ریزی مناسب بدنبال کسب ردیف های استخدامی برای دختران این استان باشند ؟ فرض کنیم از همین فردا تمام صد درصد مدیران این استان از ریز تا درشت خانم باشند ایا مشکلات ساختاری محرومیت این استان رفع خواهد شد ؟

تا کنون چندین خانم محترم به عنوان مدیر کل استانی انتخاب شده اند چقدر از مشکلات این استان و جامعه ی زنان ما با این انتصاب ها حل شده است ؟ هیچ کس منکر توانایی زنان و استفاده از ظرفیت  آنان در پستهای  مدیریتی نیست اما مانور تبلیعاتی بر روی این موضوع نه تنها مشکلی از انبوه مشکلات استان را حل نخواهد کرد بلکه ممکن است بزرگنمایی این موضوع  در دراز مدت به نفع زنان شاغل تمام نشود .

آیا زنانی که تا کنون به عنوان  مدیر کل یا مدیر شهرستان انتخاب شده اند در زیر مجموعه ی های خود از ظرفیت زنان استفاده کرده اند ؟ چند درصد مدیران شهرستانی ادارات تامین اجتماعی ، استاندارد ، بهزیستی و …. خانم هستند؟ به نظر می رسد حتی مدیران کلی که خانم هستند حاضر نشده اند تا همان سقف تعیین شده در زیر مجموعه های خود از ظرفیت زنان در پستهای مدیریتی استفاده کنند .

آیا با انتصاب یک زن به عنوان مدیر کل یک اداره ، توانسته ایم از بازماندگی تحصیلی دخترانمان در روستاهای محروم جلوگیری کنیم ؟ آیا بهتر نیست به جای انتصابهایی که فقط به درد انتخابات و استفاده ی ابزاری از آن در تبلیغات انتخابات می خورد زمینه ی تحصیل بهتر و اشتغال پایدار دخترانمان را فراهم کنیم ؟ آیا بهتر نیست به جای نگاه جنسیتی به مدیریت استان برای زنان خانه دار و دخترانمان که در حسرت داشتن یک شغل و زندگی مناسب به سر می برند حداقل امکانات تفریحی مناسبی در پارک ها و مجتمع های تفریحی ایجاد کنیم ؟ آیا انتصاب زنان در پستهای مدیریتی می تواند رنج و سختی گذران زندگی نسل سوخته ی دختران ما را کاهش دهد ؟ سوالات فراوانی در این زمینه مطرح است که هیچ کس بدنبال پاسخگویی به آنها نیست اما عده ای فارغ از مشکلات زنان جامعه ی ما بدنبال طرح تبلیغاتی و بهره برداری جنسیتی از زنان در انتخابات پیش روی هستند .

سخن آخر آنکه تعیین سقف مدیریتی با نگاه جنسیتی نه تنها مشکلی از مشکلات استان را حل نخواهد کرد بلکه به نظر می رسد اصرار بر ادامه ی این تصمیم تنها رنگ و بوی انتخاباتی و تبلیغاتی دارد آنچه برای استان ما اهمیت دارد نه مانور بر انتصاب زنان در پستهای مدیریتی بلکه کسب ردیف های استخدامی برای  استخدام دختران ما در ادارات دولتی و بخش خصوصی یا جذب اعتبارات مناسب برای اشتغال پایدار آنان به منظور کاهش نرخ بیکاری دختران تحصیلکرده است .