هژمونی روبه زوال

واقعیت تاریخی این است که انسان غیر مدرن و بدوی یا همان  انسان طبیعی حقوق خود و همنوع خود را نمی شناخت و مرزهای انسانیت را نمی فهمید . اما امروزه در عصر علم و تکنولوژی، گویا هنوز هستند کسانی که مفهوم “انسانیت” را نمی دانند، بدون ترس از قانون و خداوند به حقوق طبیعی شخص تجاوز می نمایند، رها فقط یک نمونه است، البته خیلی هم خوش شانس بوده که بعنوان موضوع و بحث روز فضای مجازی تبدیل شده است. ریشه اینگونه از “مسائل اجتماعی” در آن است که “مادینه” را در مقابل “نرینه” ضعیف، حقیر و ناتوان شمرده ایم و تعریف کرده ایم. البته این نوع نگاه حقارت آمیز به جامعه زنان رو به زوال است هدف ما هم ممانعت از باز تولید آن می باشد، هرچند که استان ایلام از نگاه آماری در کودک همسری تقریبا در رتبه آخر قرار دارد. به هرحال بستری که باعث باز تولید “زن آزاری” می شود باید با گفتمان روشنفکری مانع از بازگشت مجدد آن به جامعه  شویم . اگر رها مورد معامله تجاری قرار می‌گیرد بسترش فقر، جهالت و عدم شناخت حقوق فرد است. اما این رها نیست و نبود که گرفتار جهالت و فقر شده، نگاه تجاری و اقتصادی به ازدواج با موضوع رها تطابق  دارد. زنان و مردان بزرگسال زیادی وجود دارد که قربانی شده اند، انچه بیشتر از همه آزار دهنده است قیافه حق به جانب مدافعان نگاه اقتصادی به ازدواج است. مثل پدر، مادر ، همسر ، واسطه ها و….. افول اجتماعی و اقتصادی بطور بنیادی نتیجه ای جزء افول عقل و انسانیت را در بر ندارد، حاصلش “رها” ی خُرد سال و بزرگسال گمنام است. درست است که انسان برای برآورد نیاز های بنیادی خود گاهی پرخاشگر و ستیزه جو می شود، اما نه با فرزند خود. راستی در صورت باز تولید، این افول انسانیت و اجتماع ما را به کجا می برد ؟؟؟. روی سخن من با شما سیاسیون، روشنفکران و تحصیل کردگان واقعی است. در قرن بیست ویکم پدری دخترش را در سن ۱۱ سالگی در اوج  بی رحمی و شقاوت به مردی 50 ساله به بدل از بدهی مالی معامله می نماید. آیا این اوج بیچارگی و بی رحمی در قالب “باز تولید پدیده ای اجتماعی” رو به زوال نیست !؟؟. تحصیل کردگان، روشنفکران، سیاسیون قبول کنید معامله کالایی یک طفل به حساب درماندگی ماست. در صورت نگاه اقتصادی به ازدواج مردان و زنان خُردسال و بزرگسال فراوانی رها گونه قربانی می شوند . توماس هابز فیلسوف انگلیسی در باره حق فرد می گوید : 

” هرکس نسبت به شخص خود حق مالکیتی دارد ،وظیفه حاکم تامین شرایطی است که در آن هر کس بتواند کامل ترین بهره برداری را از آن حق بعمل آورد، در بین چیزهای که آدمی نسبت به آنها حق تملک دارد، گرامی ترین شان جان و جسم و در درجه دوم ( در مورد اغلب کسان)  اعضاء مربوط به حُب زناشویی و پس از آن هم ثروت و وسایل زندگی است”.(هابز، توماس، لویاتان صفحه 44).

تبدیل شدن موضوع ازدواج اقتصادی و معامله انسان به ” گفتمان انتقادی  ” می تواند فهم و منظور ما از توسعه انسانی را ارتقاء بخشد . اغلب اقتصاددانان، توسعه را به مثابه آزادی می دانند. آزادی ” بمعنی حق انتخابی” که ریشه در عقلانیت داشته باشد. پس بخش اعظم تحولات اجتماعی قابل تفسیر در علم اقتصاد هستند. همه معقولات اجتماعی را می توان به شیوه معنی داری مورد تحلیل اقتصادی قرار داد و به یک گفتمان ” اقتصاد اجتماعی” تبدیل کرد تا در سایه آن مانع از ظلم و تجاوز به حقوق طبیعی اشخاص شد. در شناخت حقوق فرد و آزادی است که استعداد ها شکوفا می شود.  سلطه و سرکوبی در داخل خانواده ها مانع بزرگی بر سر راه توسعه اقتصادی  اجتماعی فرد است. فقط نباید به رها خانم اندیشید، هستند بزرگسالانی که در چنگ “قوم” ، “قبیله” و سلطه سلسله مراتبی خانواده گرفتار شده اند . از حاکمیت و سیطره “تابوی” قوم و قبیله باید وارهیم چون قبیله ” نخبه کُش” است. باید به روشنگری ادامه دهیم  تا جامعه قربانی ابدی فقر و  پدیده های  اینچنین نشود. هدف ما عدالت اجتماعی و احقاق حقوق مدنی و طبیعی است که خداوند برای انسان مقرر کرده