بازیگر سینما: کرونا، مسئلهای شخصی نیست
تهران- فریده سپاه منصور بازیگر پیشکسوت سینما گفت: کرونا مسئلهای شخصی نیست که بخواهم از آن اجتناب کنم و اگر به من برسد، ضرر و زیان آن به تعداد بیشتری از آدمها خواهد رسید؛ در نتیجه...
فریده سپاه منصور بازیگر سینما و تلویزیون در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا و در توضیح فعالیتهایش از شیوع کرونا تا امروز، گفت: این روزها بیشتر در خانه هستم و جایی نمیروم.
وی افزود: در این مدت پیشنهادهای کار متعددی به من داده شده است (نمیدانم چرا در این ایام کرونا همه به یاد من افتادهاند) اما اساسا از خانه بیرون نمیروم، چون بیماریهایی مانند دیابت دارم؛ البته برای پیادهروی بیرون میروم اما سر کار نه.
این بازیگر در مورد نقشآفرینی خود در سینما و تلویزیون، تصریح کرد: آخرین کارم مجموعه تلویزیونی شاهرگ کار سید جلال دهقانی اشکذری بود که اواخر آذر ماه سال گذشته انجام شد و چیزی حدود یکسال است که کاری انجام ندادهام.
وقتی از خانه بیرون میروم ماسک میزنم و دستکش میپوشم و بیرون هم با کسی مراودهای ندارم؛ بیرون رفتنم هم این گونه است که تنها و در زمانهایی که خلوت است و کسی نیست، برای پیادهروی میروم و برمیگردم.
کرونا مسئلهای شخصی نیست
سپاه منصور در ادامه و در اشاره به رعایت شرایط کرونا و پایبندی به توصیههایی که در این باره به کرات گفته شده است، بیان کرد: الآن نزدیک به یک سال هست که فامیل و آشنایان را ندیدهام.
وی افزود: این موضوع (کرونا) مسئلهای شخصی نیست که من بخواهم از آن اجتناب کنم و موضوعی است که اگر به من برسد، ضرر و زیان آن به تعداد بیشتری از آدمها خواهد رسید؛ در نتیجه نمیتوانم توصیه ها و موارد بهداشت را رعایت نکنم. این داستان مانند موضوع سن است که برخی میترسند اعلام کنند سنشان چقدر است، انگار این موضوع فقط شامل حال آنان میشود و آنان هستند که سنشان بالا میرود و بقیه همانجایی که هستند.
در زندگی مواردی هست که نمیتوانیم آنها را پنهان کنیم، کرونا هم امروز همینطور است؛ کرونا مرضی است که آمده و فراگیر شده و چون هنوز واکسن یا طریقه درمان آن پیدا نشده است باید برای حفظ سلامتی خود و دیگران معاشرت نکنیم. من باید این موضوع را بهعنوان بنیآدم اعضای یکدیگرند بپذیرم.
بیشتر کارهایم را دوست دارم
بازیگر فیلمهای سینمایی مهمان مامان (۱۳۸۲)، مارمولک (۱۳۸۲) و کتاب قانون (۱۳۸۷)، با اشاره به مواردی که به کمک آنها از روزمرگی فاصله گرفته است، گفت: در خانه برای خودم مشغولیتهای متنوعی ایجاد میکنم تا این شرایط اذیتم نکند.
وی در توضیح این مشغولیتها یادآور شد: کتاب میخوانم، بازی کامپیوتری میکنم (چه با گوشی و چه با کامپیوتر چون این بازیهای را بسیار دوست دارم) روزنامه میخوانم و در صفحات مجازی نمیگردم چون نمیخواهم اعتیاد پیدا کنم.
بافتنی میبافم (همچنان که این مدت بلوز و شالگردن و برای خودم و خانوادهام بافتهام)، غذاییهایی که دوست داشتم درست کنم را امتحان و سعی میکنم کارهای جدید انجام دهم.
البته زمانهایی هم افسردگی به سراغ آدم میآید که میشود با خلوت کردن آن را حل کرد. در زمانهایی که احساس افسردگی میکنم، دو، سه لیوان آب یخ میخورم چون تأثیر زیادی دارد و بعد با خود خلوت میکنم؛ در این زمانها که گذراست غذایم میسوزد یا شور میشود و … اما همه همین شرایط و لحظات را داریم؛ و پس از دو سه روز با خودم صحبت میکنم که این شرایط است و باید با آن وفق پیدا کنی و حال خودت را خوب کنی.
من از خانه بیرون نمیروم همچنان که پسرم و همسرم با دوستانشان معاشرت ندارند و همه در خانه مانند هم هستیم؛ درنتیجه ملاحظه همدیگر را میکنیم.
بازیگر مجموعههای تلویزیونی امام علی ۱۳۷۵ و نون خ۱ ۱۳۹۷ در پاسخ به این پرسش که کدام اثر را از بین کارهای خویش بیشتر دوست دارد، تصریح کرد: بیشتر کارهایم را دوست دارم؛ یک دانه نیست که بگویم این کار را خیلی بیشتر دوست دارم همه را دوست دارم و اگر ۱۰ کار کرده باشم، دستکم ۷ تای آنها را بسیار دوست دارم. فریده سپاه منصور از سال ۱۳۴۹ تا سال ۱۳۶۱ در تئاتر فعالیت داشت و پس از آن به سینما و تلویزیون روی آورد.
بازی در مجموعههای تلویزیونی گرگها (۱۳۶۵-۶۶)، عقیق (۱۳۶۸)، امام علی (۱۳۷۵)، حباب (۱۳۷۴)، روزگار جوانی (۱۳۷۷)، کلبه سفید (۱۳۷۹)، معصومیت از دست رفته (۱۳۸۱)، اغما (۱۳۸۶)، مرگ تدریجی یک رویا (۱۳۸۶)، جلال الدین (۱۳۹۱-۹۳)، دردسرهای عظیم (۱۳۹۴)، نون خ ۱ (۱۳۹۷) و شاهرگ (۱۳۹۸) از جمله سریالهای آشنا برای مخاطبان در کارنامۀ ۵۰ سالۀ هنری سپاه منصور است.
فیلمهای سینمایی ردپایی بر شن (۱۳۶۶)، تابستان ۵۸ (۱۳۶۸)، ساحره (۱۳۷۶)، مسافر ری (۱۳۷۹)، مهمان مامان (۱۳۸۲)، مارمولک (۱۳۸۲)، قاعدهٔ بازی (۱۳۸۵)، طهران تهران (۱۳۸۷)، کتاب قانون (۱۳۸۷)، پدر آن دیگری (۱۳۹۳) و کلمبوس (۱۳۹۷) هم بخشی از سابقه فعالیت سینمایی این بازیگر پیشکسوت سینما است./ایرنا
